Жирэмсэн үеийн цочмог пиелонефрит

Үндсэн ойлголт: Жирэмсэн үед шээсний замын бактерийн халдвар маш нийтлэг тохиолддог. Шинж тэмдэггүй бактериури маш нийтлэг хэдий ч шинж тэмдэгтэй халдвар үүнд цистит нь бөөрний аяганцар, тэвшинцэр, болон пренхимийг хамрах (пиелонефрит) боломжтой. Шээсний замын халдвар нь хярзангийн хэвийн флоруудаар үүсгэгддэг.

Бөглөрөлтөт бус пиелонефрит үүсгэж буй Escherichia coli –ийн ойролцоогоор 90% нь наалдагч (adhesins) тухайлбал Р- болон S-фимбритэй байдаг. Эдгээр гадаргуун уургийн бүтцүүд нь бактерийн наалдалт болон хоруу чанарыг нэмэгдүүлдэг (Foxman, 2010; Hooton, 2012). Эдгээр адгезинууд Р-фимбри энкодлогч PapG генийн экспрессээр болон токсин болон бусад хоруу хүчин зүйлсийн бүтээгдэхүүнээр үтрээ болон шээсний замын хучуур эстэй холбогдохыг дэмждэг (Spurbeck, 2011).

Жирэмсэн эмэгтэйд шээсний замын сепсисээс илүү хүнд уршиг гардаг. Хэвийн жирэмсний Т туслах эсийн (Th1/Th2) харьцаа эсрэгээр болсон байдаг (зураг 1). Бас цитокинуудын экспресс янз бүрээр өөрчлөгдсөн байдаг нь судалгаануудад тэмдэглэгдсэн (Chaemsaithong, 2013). Эхийн эндэгдлийг Dr+ болон P адгезин бүхий E coli –той холбож үзсэн байдаг (Sledzińska, 2011). Жирэмслэлт нь өөрөө шээсний зогсонгшил, давсаг-шээлэйн сөргөө, хоруу хүчин зүйлсийг өдөөгч болдоггүй. Харин чихрийн шижинтэй байх нь шээсний дээд замын шинж тэмдэгтэй халдварын урьдал хүчин зүйл болдог байна (Czaja, 2009; Twickler, 1994).